BCX-CM-J

Lek biologiczny na bazie komórek macierzystych przeznaczony do leczenia zmian zwyrodnieniowych stawów u psów. Substancję czynną leku stanowi zawiesina allogenicznych mezenchymalnych komórek macierzystych.

O produkcie

Pierwszy rozwijany przez Bioceltix weterynaryjny lek biologiczny na bazie komórek macierzystych, sklasyfikowany jako produkt somatycznej terapii komórkowej, jest obecnie najbardziej zaawansowany pod kątem gotowości technologicznej – w fazie optymalizacji procesu wytwarzania i optymalizacji metod kontroli jakości, przed fazą badań klinicznych i wnioskiem rejestracyjnym. Substancję aktywną leku będą stanowić allogeniczne mezenchymalne komórki macierzyste izolowane z tkanek tłuszczowych zakwalifikowanych dawców. Komórki będą charakteryzowane m.in. pod kątem fenotypu molekularnego i kariotypu, a także czystości mikrobiologicznej.

Postać i zastosowanie

BCX-CM-J będzie wytworzony w postaci wolnego od mikroorganizmów produktu somatycznej terapii komórkowej w formie zawiesiny allogenicznych mezenchymalnych komórek macierzystych przeznaczonej do iniekcji dostawowych. Wskazania terapeutyczne do zastosowania, zgodnie z obecnym stanem wiedzy naukowej i naszymi dotychczasowymi doświadczeniami, obejmą przewlekłe stany zapalne stawów ze wczesnymi i średniozaawansowanymi zmianami zwyrodnieniowymi (Osteoarthritis), przejawiającymi się bólem i kulawizną zwierzęcia. BCX-CM-J przeznaczony będzie do zastosowania wyłącznie przez lekarza weterynarii. Głęboko mrożony produkt ma być dostępny od ręki w formule off the shelf w lecznicy i gotowy do podania bezpośrednio po rozmrożeniu.

Działanie

Liczne badania wykazały, że zastosowanie MSC w przebiegu chorób zwyrodnieniowych stawów u psów skutkuje znaczną redukcją nacieku zapalnego, co prowadzi do znacznego zmniejszenia bólu i umożliwia uruchomienie naturalnych procesów naprawczych pacjenta.

 

Dlaczego komórki?

Schorzenia aparatu lokomotorycznego należą do najczęściej występujących jednostek chorobowych u zwierząt. Psy ras olbrzymich i szybko rosnących, które cieszą się dużą popularnością wśród hodowców i właścicieli zwierząt, są szczególnie narażone na występowanie wad rozwojowych układu szkieletowego, do których zalicza się głównie zmiany zwyrodnieniowe stawów (OA – Osteoarthritis) i dysplazję.

Według Animal Health Monitoring Systems Programme w samych Stanach Zjednoczonych ponad 20% populacji wszystkich psów cierpi z powodu zmian zwyrodnieniowych stawów, które są uznawane za najważniejszą przyczynę przewlekłego bólu u psów. Dysfunkcje aparatu ruchu, od kilkunastu lat uznawane są za dominujący czynnik wywołujący chroniczny ból u psów, znajdują się w pierwszej dziesiątce chorób diagnozowanych u tych zwierząt.

Dodatkowo psy otyłe i w starszym wieku należą do grupy podwyższonego ryzyka, w której dochodzi do rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów (przyjmuje się, że 2/3 psów powyżej 7 roku życia cierpi z powodu OA), a jej przebieg jest dużo cięższy niż w przypadku młodych osobników.

Choroba zwyrodnieniowa stawów poprzez przewlekły stan zapalny prowadzi do stopniowej degeneracji chrząstki stawowej. Choroba obejmuje głównie stawy biodrowe, kolanowe, ramieniowe, łokciowe, nadgarstkowe, stępowe i międzykręgowe. Do najważniejszych czynników sprzyjających rozwojowi OA zalicza się obciążenia genetyczne (dysplazja), rasę psów, wiek czy masę ciała. Podstawowymi objawami rozwoju OA jest dyskomfort zwierzęcia wynikający z przewlekłego bólu, który manifestuje się kulawizną, chwiejnym i sztywnym chodem, problemami ze wstawaniem, ogólną niechęcią do aktywności fizycznej, zanikiem mięśni kończyn tylnych i wylizywaniem bolących stawów. Objawy OA mogą pojawić się w każdym wieku zwierzęcia, zarówno u psów kilkumiesięcznych jak i u paroletnich.

Standardowe leczenie

Złoty standard leczenia zmian zwyrodnieniowych stawów u psów bazuje na niesteroidowych i steroidowych lekach przeciwzapalnych, działających przeciwbólowo, oraz zabiegach chirurgicznych, które wydłużają czas rekonwalescencji zwierzęcia. Powyższe terapie lekowe, powszechnie stosowane przez weterynarzy, nie prowadzą do wyeliminowania przyczyn schorzenia – poprawiają wyłącznie komfort życia pacjenta. Przy stosowaniu NLPZ istnieje wiele przeciwwskazań, m.in. owrzodzenia przewodu pokarmowego, niewydolność wątroby i nerek. Podczas farmakoterapii należy regularnie prowadzić badania kontrolne (morfologia, biochemia). Długotrwałe stosowanie leków steroidowych może doprowadzić do efektów ubocznych, np. zespółu Cushinga, biegunki, zaniku mięśni, owrzodzenia błony śluzowej żołądka lub hepatopatii.